قرارداد آتلیه عروسی؛ تحویل فایل خام، ادیت، زمان و مالکیت محتوا

زوج در حال امضای قرارداد آتلیه عروسی با تمرکز بر بندهای فایل خام، ادیت و زمان تحویل

خیلی از زوج‌ها بعد از مراسم تازه متوجه می‌شوند «فایل خام» در قرارداد نبوده، ادیت‌ها محدودتر از تصورشان است یا تحویل کار ماه‌ها طول می‌کشد. اینجا دقیقا همان جایی است که قرارداد آتلیه عروسی باید مثل یک نقشه راه عمل کند: مشخص کند چه چیزی تحویل می‌گیرید، چه زمانی، با چه کیفیتی و با چه حقوقی. در این راهنما از «عروس» تلاش کرده‌ایم بندهای کلیدی قرارداد آتلیه را به زبان ساده و قابل اجرا توضیح دهیم؛ از فایل خام و محدوده ادیت تا مالکیت محتوا و حق انتشار.

اشتباهات رایج در قرارداد آتلیه

بیشتر اختلاف‌ها با آتلیه از بدقولی یا بدجنسی شروع نمی‌شود؛ از «ابهام» شروع می‌شود. وقتی قرارداد فقط یک قیمت کلی و چند عبارت کلی مثل «تحویل کلیپ و آلبوم» دارد، هر طرف برداشت خودش را دارد و نتیجه‌اش می‌شود دلخوری، استرس و هزینه اضافه.

  • نوشتن کلمات مبهم: مثل «تحویل فایل‌ها»، «ادیت حرفه‌ای»، «آلبوم کامل» بدون عدد و معیار.
  • مشخص نکردن فایل خام: بعضی آتلیه‌ها خام را تحویل نمی‌دهند یا فقط بخش محدودی را می‌دهند، اما زوج تصور می‌کند همه چیز را خواهد داشت.
  • ندیدن تفاوت ادیت عکس و ادیت فیلم: ادیت عکس یعنی اصلاح رنگ، نور، رتوش پوست و…؛ ادیت فیلم یعنی اصلاح رنگ، تدوین، موزیک، افکت‌های محدود و خروجی نهایی. هر کدام زمان و هزینه جدا دارد.
  • بی‌توجهی به زمان تحویل و ضمانت: «دو تا سه ماه» روی کاغذ نوشته می‌شود اما ضمانت یا جریمه‌ای ندارد؛ در عمل می‌تواند شش ماه هم طول بکشد.
  • فراموش کردن حق انتشار: گاهی در قرارداد اجازه انتشار عکس و فیلم شما در پیج آتلیه، سایت یا تبلیغات به‌صورت پیش‌فرض آمده است.
  • بی‌توجهی به هزینه‌های ریز: هزینه رفت‌وآمد، ورودی لوکیشن فرمالیته، هزینه هارد، هزینه اصلاحات اضافی، هزینه تعویض موزیک کلیپ یا تحویل خروجی اضافه.
  • ندیدن بند آرشیو: اگر فایل‌ها یک سال بعد لازم شود، آیا آتلیه نگه داشته؟ با چه هزینه‌ای؟ روی چه مدتی تعهد دارد؟

برای کم کردن ریسک، پیشنهاد می‌کنیم قبل از امضا، یک بار متن قرارداد را مثل چک‌لیست (نه مثل یک تشریفات) بخوانید و هر جای مبهم را تبدیل به عدد، تاریخ و خروجی مشخص کنید. در بخش «بودجه، هزینه و قراردادها» در عروس هم همین نگاه عملی محور را دنبال می‌کنیم تا تصمیم‌ها قابل دفاع باشند.

بندهای ضروری

قرارداد آتلیه عروسی باید حداقل این محورهای اصلی را شفاف کند: شرح خدمات، فایل خام و ادیت، زمان تحویل، مالکیت و حق انتشار، و هزینه‌های اضافه. در ادامه هر بخش را دقیق باز می‌کنیم تا بتوانید بندها را درست بنویسید یا درخواست اصلاح بدهید.

شرح خدمات دقیق (جلسه فرمالیته، روز مراسم، کلیپ)

اولین قدم این است که «دامنه خدمات» را کامل و قابل اندازه‌گیری بنویسید. بسیاری از اختلاف‌ها از همین جا می‌آید که زوج فکر می‌کند یک خدمت شامل همه چیز است، اما آتلیه آن را آپشن جدا حساب می‌کند.

  • فرمالیته: تاریخ/بازه زمانی، مدت حضور تیم (مثلا ۳ ساعت)، تعداد نفرات تیم، نوع پوشش (عکاس/فیلمبردار/هلی‌شات)، تعداد لوکیشن، هزینه‌های جانبی (ورودی باغ، مجوز، رفت‌وآمد).
  • روز مراسم: ساعت شروع و پایان حضور، تعداد دوربین‌ها (مثلا یک دوربین اصلی + یک دوربین دوم)، داشتن یا نداشتن کرین/استدی‌کم، پوشش آماده شدن عروس و داماد (خانه/سالن)، پوشش باغ تالار یا آتلیه.
  • کلیپ‌ها: دقیقا بنویسید چند خروجی دارید: تیزر کوتاه، کلیپ اصلی، کلیپ فرمالیته، کلیپ اسپرت، کلیپ نامزدی (اگر هست). برای هر کدام مدت زمان تقریبی (مثلا ۱ تا ۲ دقیقه برای تیزر، ۵ تا ۸ دقیقه برای کلیپ اصلی) و سبک (سینمایی/مستند) را ذکر کنید.
  • عکس‌ها: تعداد عکس‌های ادیت شده (مثلا ۱۲۰ عکس ادیت نهایی)، تعداد عکس‌های چاپی، اندازه چاپ (مثلا ۲۰×۳۰)، نوع آلبوم (ژورنال/دیجیتال)، تعداد صفحات و گرماژ.

یک نکته فرهنگی مهم: در مراسم‌های ایران معمولا «پوشش خانواده» (عکس‌های دسته‌جمعی و مهمان‌ها) برای والدین اهمیت زیادی دارد. اگر برایتان مهم است، این را هم تبدیل به بند کنید: مثلا «حداقل X دقیقه عکاسی از مهمان‌ها و عکس‌های خانوادگی پس از ورود عروس و داماد» یا «لیست شات‌های ضروری».

فایل خام و محدوده ادیت

فایل خام چیست؟ در عکاسی معمولا فایل خام (RAW) یعنی فایل اصلی دوربین با بیشترین اطلاعات رنگ و نور؛ در فیلمبرداری هم «فوتیج خام» یعنی فایل‌های ضبط شده قبل از تدوین و رنگ. بسیاری از آتلیه‌ها RAW واقعی را تحویل نمی‌دهند و به جای آن JPG یا فایل‌های انتخاب نشده را ارائه می‌کنند. برای جلوگیری از سوءتفاهم، به جای واژه کلی «خام»، نوع فایل را دقیق بنویسید.

  • تعریف دقیق فایل خام در قرارداد: «تحویل تمام عکس‌های ثبت شده در روز مراسم به صورت JPG با کیفیت اصلی» یا «تحویل فایل‌های RAW منتخب (یا همه)»؛ برای ویدیو هم «تحویل فوتیج‌های منتخب/کامل با فرمت مشخص».
  • محدوده تحویل: آیا همه عکس‌های گرفته شده تحویل می‌شود یا فقط عکس‌های انتخاب شده توسط آتلیه؟ اگر انتخاب با شماست، فرآیند انتخاب را بنویسید (مثلا گالری آنلاین، مهلت انتخاب ۱۰ روز).
  • ادیت عکس: ادیت پایه (نور و رنگ) با رتوش محدود یا رتوش کامل؟ تعداد اصلاحات (مثلا یک مرحله اصلاح رایگان) را مشخص کنید.
  • ادیت فیلم: شامل چه چیزهایی است: تدوین، رنگ، موزیک، صداگذاری، زیرنویس، اصلاح لرزش، افکت. اگر «افکت‌های خاص» یا «انیمیشن» می‌خواهید، باید جداگانه ذکر شود.
  • خروجی نهایی: رزولوشن و فرمت (مثلا عکس‌ها JPG با کیفیت چاپ، کلیپ 1080p یا 4K)، روش تحویل (هارد/فلش/لینک دانلود)، و اینکه فایل‌ها واترمارک دارند یا نه.

دام رایج: در قرارداد نوشته می‌شود «تحویل فایل خام» اما در عمل فقط تعدادی عکس انتخابی یا فایل‌های کوچک برای شبکه‌های اجتماعی تحویل می‌شود. راه‌حل: دقیق بنویسید «تمام عکس‌های روز مراسم» یا «حداقل N فایل» و نوع فایل و کیفیت را ذکر کنید.

زمان تحویل و ضمانت تأخیر

زمان تحویل در ایران یکی از اصلی‌ترین نقطه‌های اصطکاک است؛ چون آتلیه‌ها معمولا در فصل‌های شلوغ (بهار و تابستان) چند پروژه هم‌زمان دارند. اگر زمان تحویل برایتان مهم است (مثلا برای پخش کلیپ در مراسم پاتختی یا ارسال برای اقوام خارج از شهر)، باید زمان را مرحله‌بندی و ضمانت‌دار کنید.

  • تقویم تحویل مرحله‌ای: مثلا «گالری انتخاب عکس‌ها تا ۱۰ روز»، «تحویل عکس‌های ادیت شده تا ۴۵ روز»، «تحویل کلیپ اصلی تا ۶۰ روز»، «تحویل آلبوم چاپی تا ۹۰ روز».
  • نقطه شروع شمارش: از تاریخ مراسم یا از تاریخ انتخاب عکس‌ها؟ این را شفاف کنید، چون تفاوت زیادی ایجاد می‌کند.
  • شرط همکاری شما: اگر انتخاب عکس‌ها با شماست، در قرارداد بنویسید «در صورت تأخیر در انتخاب، زمان تحویل به همان میزان جابه‌جا می‌شود» تا منصفانه باشد.
  • ضمانت تأخیر: یک بند ساده می‌تواند کمک کند: «به ازای هر هفته تأخیر غیرموجه، X درصد از مبلغ ادیت/کلیپ کسر شود» یا «یک خروجی اضافه به عنوان جبران ارائه شود». مهم این است که ضمانت روشن و قابل اجرا باشد.

اگر آتلیه با جریمه مالی راحت نیست، حداقل یک ضمانت غیرمالی قابل سنجش بگیرید: مثلا «تحویل یک کلیپ کوتاه اولیه تا دو هفته» یا «اولویت‌دهی به پروژه و تاریخ قطعی».

مالکیت محتوا و اجازه انتشار

این بخش معمولا در قراردادها یا اصلا نوشته نمی‌شود یا به ضرر زوج نوشته می‌شود. باید روشن باشد مالک فایل‌ها کیست و آتلیه چه حق‌هایی برای استفاده تبلیغاتی دارد.

  • مالکیت و حق استفاده: در بسیاری از کشورها حق نشر به عکاس تعلق دارد، اما برای استفاده شخصی، زوج مجوز استفاده دارد. در ایران هم بهتر است شفاف بنویسید: «زوج حق استفاده شخصی و انتشار در شبکه‌های اجتماعی را دارد» و «آتلیه حق استفاده تبلیغاتی فقط با رضایت کتبی زوج دارد».
  • اجازه انتشار: اگر با انتشار عکس‌ها در پیج آتلیه راحت نیستید، صریح بگویید. اگر هم مشکلی ندارید، می‌توانید اجازه را «محدود» کنید: مثلا فقط چند عکس بدون نمایش چهره نزدیک، یا فقط بعد از تاریخ مشخص، یا بدون ذکر نام.
  • حریم خصوصی خانواده: اگر در مراسم بانوان فیلمبرداری شده یا بخش‌هایی حساس است، بهتر است محدودیت انتشار را دقیق‌تر بنویسید.
  • واترمارک و لوگو: مشخص کنید فایل‌های نهایی که برای شماست بدون واترمارک تحویل می‌شود یا نه. واترمارک برای نسخه‌های تبلیغاتی قابل بحث است، نه برای فایل‌های شخصی شما.

یادتان باشد «اجازه انتشار» یک موضوع سلیقه‌ای و کاملا شخصی است. رویکرد عروس این است که بدون قضاوت، کمک کند شما انتخابی کنید که بعدا از آن احساس امنیت و آرامش داشته باشید.

هزینه‌های اضافه و درخواست‌های بعدی

حتی با بهترین برنامه‌ریزی، بعد از تحویل اولیه ممکن است تغییر بخواهید: عوض کردن موزیک، کوتاه‌تر کردن کلیپ، ادیت بیشتر روی چند عکس، یا چاپ اضافه برای خانواده. اگر تعرفه این موارد روشن نباشد، هر درخواست تبدیل به چانه‌زنی و استرس می‌شود.

  • اصلاحات رایگان: تعداد دفعات اصلاح (مثلا یک بار اصلاح روی کلیپ) و محدوده آن (مثلا فقط تغییر ترتیب سکانس‌ها، نه بازتدوین کامل) را بنویسید.
  • تعرفه خدمات اضافه: ادیت اضافه هر عکس، خروجی اضافه کلیپ، چاپ اضافه، تغییر جنس آلبوم، ساخت کلیپ عمودی برای شبکه‌های اجتماعی.
  • هزینه‌های لوکیشن و مجوز: ورودی باغ/کافه/هتل، مجوز فیلمبرداری، هزینه پارکینگ یا حمل تجهیزات.
  • روش تحویل و ابزار: اگر تحویل روی هارد است، هزینه هارد با کیست؟ اگر لینک دانلود است، مدت اعتبار لینک چقدر است؟

پیشنهاد کاربردی: یک بند «لیست قیمت خدمات اضافه» به پیوست قرارداد اضافه کنید. حتی اگر عددها تقریبی باشد، بهتر از سکوت است.

جدول شفاف‌سازی: موضوع، بند قرارداد، دام‌های رایج

موضوع چه چیزی باید در قرارداد بیاید دام‌های رایج
شرح خدمات تعداد نفرات تیم، ساعات حضور، تعداد دوربین‌ها، فرمالیته/مراسم/کلیپ‌ها، آلبوم و تعداد صفحات عبارت‌های کلی مثل «پکیج کامل» بدون جزئیات
فایل خام عکس نوع فایل (RAW یا JPG)، تعداد/حداقل، شامل همه عکس‌ها یا انتخابی، کیفیت و روش تحویل نوشتن «خام» بدون تعیین فرمت و تعداد؛ تحویل فایل‌های کم‌کیفیت
فوتیج خام ویدیو تحویل کامل یا منتخب، فرمت، حجم تقریبی، آیا شامل صداهای اصلی می‌شود یا نه تحویل ندادن فوتیج به بهانه حجم بالا یا «سیاست آتلیه»
ادیت عکس تعداد عکس ادیت، نوع ادیت (پایه/رتوش کامل)، تعداد اصلاحات رایگان محدودیت پنهان در رتوش یا درخواست هزینه برای هر اصلاح کوچک
ادیت فیلم و کلیپ تعداد کلیپ‌ها، مدت هر کلیپ، سبک تدوین، رنگ، موزیک، خروجی نهایی تحویل یک کلیپ کوتاه به جای کلیپ اصلی یا اختلاف درباره مدت
زمان تحویل تقویم مرحله‌ای + تاریخ قطعی + نقطه شروع شمارش + ضمانت تأخیر «تا ۳ ماه» بدون ضمانت؛ جابه‌جایی مداوم زمان
آرشیو مدت نگهداری فایل‌ها (مثلا ۶ یا ۱۲ ماه)، هزینه بازیابی، مسئولیت خرابی پاک شدن فایل‌ها بعد از چند ماه و درخواست هزینه سنگین برای بازیابی
مالکیت و حق انتشار اجازه یا عدم اجازه انتشار، محدوده انتشار، واترمارک، استفاده تبلیغاتی با رضایت کتبی اجازه انتشار پیش‌فرض یا انتشار بدون هماهنگی در شبکه‌های اجتماعی
هزینه‌های اضافه تعرفه ادیت اضافه، چاپ اضافه، تغییرات، ورودی لوکیشن، رفت‌وآمد غافلگیری با هزینه‌های خرد و متعدد بعد از امضا

چک‌لیست سوالات قبل از امضا

قبل از امضا، این سوال‌ها را با آرامش بپرسید و پاسخ را حتما به متن قرارداد یا پیوست آن اضافه کنید. اگر پاسخ فقط شفاهی بماند، در زمان اختلاف به دردتان نمی‌خورد.

  1. فایل خام دقیقا چیست؟ RAW می‌دهید یا JPG؟ همه عکس‌ها یا انتخابی؟ حداقل چند فایل؟
  2. برای ویدیو فوتیج خام می‌دهید؟ کامل یا منتخب؟ با صدا؟ با چه فرمتی؟
  3. تعداد خروجی‌های ادیت‌شده چقدر است؟ چند عکس ادیت؟ چند کلیپ؟ مدت هر کلیپ؟
  4. ادیت شامل چه چیزهایی است؟ رتوش کامل صورت؟ اصلاح اندام؟ حذف افراد/اشیا در پس‌زمینه؟ (اگر مهم است، صریح بپرسید.)
  5. چند بار اصلاح رایگان داریم؟ اصلاحات روی کلیپ و عکس هر کدام جداگانه مشخص شود.
  6. زمان تحویل مرحله‌ای چیست؟ گالری انتخاب، عکس‌های ادیت، کلیپ‌ها، آلبوم چاپی؛ هر کدام تاریخ قطعی داشته باشد.
  7. اگر تاخیر شد چه می‌شود؟ جریمه یا جبران خدمت چیست؟ «تاخیر غیرموجه» چطور تعریف می‌شود؟
  8. آرشیو فایل‌ها تا چه مدت نگه داشته می‌شود؟ اگر یک سال بعد فایل خواستیم، هزینه و امکانش چیست؟
  9. حق انتشار دارید؟ اگر دارید، آیا می‌توانیم محدود کنیم (مثلا بدون چهره، یا فقط چند عکس)؟
  10. هزینه‌های اضافه احتمالی چیست؟ ورودی لوکیشن، رفت‌وآمد، هارد، خروجی اضافه، چاپ اضافه، ادیت اضافه.
  11. شرایط فسخ یا جابه‌جایی تاریخ چیست؟ اگر تاریخ عروسی عوض شد یا یکی از طرفین نتوانست، تکلیف بیعانه چیست؟

برای تکمیل این مسیر، می‌توانید از بخش راهنمای جامع عروس شروع کنید و بعد به صفحه مادر بودجه، هزینه و قراردادها سر بزنید. اگر هنوز در ابتدای مسیر هستید، راهنمای شروع و برنامه‌ریزی عروسی هم کمک می‌کند انتخاب‌های قراردادی را در چارچوب زمان و بودجه ببینید.

پرسش‌های متداول (FAQ)

آیا آتلیه موظف است فایل خام (RAW) را تحویل بدهد؟

الزام قانونی واحدی که همه آتلیه‌ها را مجبور به تحویل RAW کند وجود ندارد و عرف بازار هم متفاوت است. بنابراین تنها راه مطمئن این است که «تحویل فایل خام» را با تعریف دقیق (RAW یا JPG، تعداد، کیفیت و روش تحویل) در قرارداد بیاورید. اگر آتلیه RAW نمی‌دهد، می‌توانید روی تحویل همه عکس‌ها به صورت JPG با کیفیت اصلی توافق کنید.

تفاوت «فایل خام» با «خروجی نهایی» دقیقا چیست؟

فایل خام یعنی فایل‌های ثبت شده قبل از انتخاب و ادیت؛ ممکن است نور و رنگ خام‌تری داشته باشند و برای چاپ حرفه‌ای نیاز به پردازش داشته باشند. خروجی نهایی یعنی فایل‌های ادیت شده و آماده انتشار/چاپ (عکس‌های رتوش شده، کلیپ تدوین شده، آلبوم چاپی). در قرارداد باید هر دو را جداگانه با تعداد و فرمت مشخص کنید تا توقع‌ها یکی شود.

چطور زمان تحویل را طوری بنویسیم که قابل پیگیری باشد؟

به جای یک بازه کلی، تحویل را مرحله‌ای کنید: زمان ارسال گالری انتخاب، زمان تحویل عکس‌های ادیت، زمان تحویل تیزر و کلیپ اصلی، و زمان تحویل آلبوم. همچنین نقطه شروع شمارش را مشخص کنید (از تاریخ مراسم یا از تاریخ انتخاب). در نهایت یک ضمانت تأخیر بگذارید؛ مالی یا خدماتی، اما قابل اندازه‌گیری و روشن.

آیا آتلیه می‌تواند عکس و فیلم ما را در پیج خود منتشر کند؟

اگر شما در قرارداد اجازه انتشار داده باشید، آتلیه می‌تواند در همان محدوده منتشر کند. اگر چیزی در قرارداد نیامده، بهتر است از ابتدا صریح کنید که اجازه می‌دهید یا نه. بسیاری از زوج‌ها ترجیح می‌دهند انتشار محدود باشد (مثلا چند عکس منتخب، بدون اطلاعات شخصی، یا بعد از تاریخ مشخص). بهترین کار این است که «رضایت کتبی و قابل لغو» را شرط کنید.

اگر بعد از تحویل، ادیت بیشتری بخواهیم معمولا چه اتفاقی می‌افتد؟

اغلب آتلیه‌ها یک مرحله اصلاح محدود را در پکیج حساب می‌کنند و برای اصلاحات بیشتر هزینه جدا می‌گیرند. مشکل زمانی ایجاد می‌شود که این موضوع از قبل نوشته نشده باشد. در قرارداد، تعداد دفعات اصلاح رایگان و تعرفه ادیت اضافه (برای هر عکس یا برای بازتدوین کلیپ) را مشخص کنید. این کار جلوی اختلاف و فشار روانی بعدی را می‌گیرد.

جمع‌بندی

قرارداد آتلیه عروسی اگر دقیق نوشته شود، به جای منبع استرس، تبدیل به نقطه اتکا می‌شود؛ مخصوصا برای موضوعات حساس مثل فایل خام، ادیت و زمان تحویل. برای جمع‌بندی، این موارد را قبل از امضا چک کنید:

  • شرح خدمات را به عدد و معیار تبدیل کنید: ساعات حضور، تعداد دوربین‌ها، خروجی‌ها و مشخصات آلبوم.
  • فایل خام را با تعریف دقیق بنویسید: RAW یا JPG، کامل یا منتخب، حداقل تعداد و کیفیت تحویل.
  • ادیت را تفکیک کنید: ادیت عکس (پایه/رتوش) و ادیت فیلم (تدوین/رنگ/موزیک) با تعداد اصلاحات رایگان.
  • زمان تحویل را مرحله‌ای و ضمانت‌دار کنید و نقطه شروع شمارش را روشن بنویسید.
  • آرشیو را جدی بگیرید: مدت نگهداری، هزینه بازیابی، و مسئولیت خرابی.
  • مالکیت و حق انتشار را مطابق حریم خصوصی خودتان تعیین کنید؛ اجازه انتشار را محدود یا مشروط کنید.
  • هزینه‌های اضافه را از قبل شفاف کنید تا بعدا غافلگیر نشوید.

اگر می‌خواهید مسیر انتخاب‌هایتان آگاهانه‌تر و آرام‌تر جلو برود، در «عروس» می‌توانید سراغ راهنماهای دیگر قراردادها و مدیریت هزینه‌ها بروید؛ از راهنمای جامع عروس تا مجموعه مطالب بودجه، هزینه و قراردادها که کمک می‌کنند تصمیم‌های مهم را با چشم باز ببندید.

منابع

American Society of Media Photographers (ASMP), “Licensing and Copyright Resources”

ISO, “ISO 12234-2: TIFF/EP (Raw image format)”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 × 1 =